ایمپلنت سیلیکونی بینی گاهی در جراحی زیبایی بینی برای افزایش ارتفاع یا ایجاد فرم و تعریف بیشتر در پل بینی یا نوک بینی استفاده می‌شود. با اینکه بسیاری از افراد با ایمپلنت مشکلی پیدا نمی‌کنند، در برخی افراد با گذشت زمان عوارضی مانند عفونت، جابه جایی ایمپلنت، نازک شدن پوست یا ظاهری که دیگر مطلوب نیست ایجاد می‌شود. خارج کردن ایمپلنت سیلیکونی بینی یک عمل جراحی برای برداشتن ایمپلنت است و در صورت نیاز، بازسازی یا اصلاح بینی با استفاده از بافت خود فرد انجام می‌شود تا ساختار بینی همچنان حمایت شود و ظاهر آن متعادل بماند.

هدف این روش چیست

اهداف اصلی شامل خارج کردن ایمن ایمپلنت سیلیکونی، درمان یا پیشگیری از عوارض، و بازگرداندن یک ساختار پایدار برای بینی است. بسته به شرایط شما، این عمل می‌تواند شامل مراحل رینوپلاستی ترمیمی نیز باشد، مانند اصلاح شکل غضروف و تقویت پل بینی یا نوک بینی با گرافت.

خارج کردن ایمپلنت ممکن است برای موارد زیر توصیه شود:

• برطرف کردن عفونت یا التهاب مزمن اطراف ایمپلنت
• رسیدگی به جابه جایی ایمپلنت، قابل مشاهده شدن آن، یا بیرون زدگی (زمانی که ایمپلنت شروع به عبور از پوست می‌کند)
• بهبود تنفس در صورتی که حمایت داخلی بینی تحت تاثیر قرار گرفته باشد
• اصلاح نتیجه ظاهری که غیرطبیعی به نظر می‌رسد یا با گذشت زمان تغییر کرده است

چه زمانی خارج کردن ایمپلنت می‌تواند مناسب باشد و چه زمانی ممکن است کافی نباشد

این جراحی می‌تواند برای افرادی مناسب باشد که ایمپلنت سیلیکونی دارند و با موارد زیر مواجه هستند:

• قرمزی، حساسیت به لمس، تورم، ترشح مکرر یا شک به عفونت
• جابه جایی ایمپلنت، عدم تقارن، یا ایمپلنتی که به طور واضح دیده یا لمس می‌شود
• نازک شدن پوست روی پل بینی یا نوک بینی
• نارضایتی از فرم، ارتفاع یا ظاهر کلی بینی
• ضربه به بینی که موقعیت ایمپلنت یا ساختار بینی را تغییر داده است

همچنین محدودیت های واقع بینانه ای وجود دارد. در برخی موارد، صرفا خارج کردن ایمپلنت می‌تواند باعث کاهش برجستگی یا صاف تر شدن پل بینی شود، به ویژه اگر بیشتر ارتفاع بینی توسط ایمپلنت تامین می‌شده است. اگر پوست نازک شده باشد یا بافت اسکار قابل توجه باشد، برای رسیدن به نتیجه ای پایدار و طبیعی، بازسازی حمایت ساختاری ممکن است ضروری باشد. در صورت وجود عفونت، ایمن ترین برنامه می‌تواند درمان مرحله ای باشد، به طوری که بازسازی در زمان دیگری و پس از آرام شدن بافت ها انجام شود.

افراد مبتلا به برخی بیماری های خودایمنی یا اختلالات بافت همبند ممکن است در معرض خطر بیشتر مشکلات ترمیم زخم یا التهاب باشند. این موضوع به طور خودکار مانع جراحی نیست، اما به این معناست که برنامه ریزی و مراقبت های پس از عمل باید با دقت بیشتری انجام شود.

ارزیابی تخصصی و برنامه ریزی پیش از جراحی

مشاوره دقیق ضروری است، زیرا خارج کردن ایمپلنت اغلب یک جراحی ترمیمی محسوب می‌شود و جراحی ترمیمی به برنامه ریزی جزئی و دقیق نیاز دارد.

در جلسه شما، تیم پزشکی ما معمولا موارد زیر را انجام می‌دهد:

• گرفتن شرح حال کامل پزشکی، از جمله آلرژی ها، مصرف سیگار یا نیکوتین، و هرگونه بیماری خودایمنی
• بررسی جزئیات جراحی های قبلی بینی در صورت دسترسی (گزارش عمل، نوع ایمپلنت، زمان انجام)
• معاینه خارجی و داخلی بینی برای ارزیابی ضخامت پوست، اسکار، حمایت ساختاری و وضعیت تنفس
• گفت وگو درباره نگرانی ها و اولویت های شما و اینکه نتیجه واقع بینانه با توجه به آناتومی شما چگونه خواهد بود
• بررسی عکس ها و در صورت نیاز، تصویربرداری یا برنامه ریزی رایانه ای برای شفاف سازی اهداف

اگر به عفونت شک وجود داشته باشد، برنامه می‌تواند شامل نمونه برداری، آزمایش خون یا درمان آنتی بیوتیکی باشد. زمان بندی جراحی ممکن است برای کاهش خطر تنظیم شود.

این عمل به طور کلی چگونه انجام می‌شود

خارج کردن ایمپلنت معمولا تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. روش دقیق به محل قرارگیری ایمپلنت، نحوه گذاشته شدن آن و نیاز یا عدم نیاز به بازسازی بستگی دارد.

دسترسی به ایمپلنت

برش ها معمولا به یکی از روش های زیر ایجاد می‌شوند:

• داخل سوراخ های بینی (روش بسته)، یا
• روی کولوملا (پوست بین سوراخ های بینی) همراه با برش های داخلی اضافی (روش باز)

انتخاب روش بر اساس میزان دید، وجود بافت اسکار و پیچیدگی کار ترمیمی انجام می‌شود.

خارج کردن ایمپلنت و رسیدگی به بافت های اطراف

ایمپلنت با دقت از بافت های اطراف جدا و خارج می‌شود. بافت اسکار، بافت ملتهب یا باقی مانده مواد سیلیکونی در صورت نیاز مدیریت می‌شود. اگر عفونت وجود داشته باشد، پاکسازی دقیق و مدیریت مناسب آنتی بیوتیکی بخش مهمی از مراقبت است.

بازسازی فرم و حمایت در صورت نیاز

اگر پس از خارج کردن ایمپلنت، بینی به حمایت ساختاری نیاز داشته باشد، بازسازی می‌تواند با استفاده از گرافت های غضروفی انجام شود. محل های رایج برداشت غضروف شامل موارد زیر است:

• غضروف تیغه بینی (از داخل بینی)، در صورت امکان
• غضروف گوش
• غضروف دنده، به ویژه زمانی که حمایت قوی تر یا گرافت بزرگ تر لازم باشد

گرافت ها برای حمایت از پل بینی، اصلاح نوک بینی، یا بهبود تقارن و پایداری استفاده می‌شوند. همه بیماران به گرافت نیاز ندارند، اما بسیاری از موارد ترمیمی از آن سود می‌برند.

بستن برش ها و مراقبت های اولیه پس از عمل

برش ها با بخیه های ظریف بسته می‌شوند. ممکن است برای محافظت و حمایت از بینی در دوره اولیه ترمیم، اسپلینت گذاشته شود. پس از عمل، پایش ادامه می‌یابد تا زمانی که کاملا هوشیار و راحت باشید و سپس دستورالعمل های روشن برای مراقبت در منزل ارائه می‌شود.

دوره نقاهت و آنچه در طول زمان باید انتظار داشت

بهبودی بسته به اینکه عمل صرفا خارج کردن ایمپلنت باشد یا بازسازی قابل توجه نیز انجام شده باشد، متفاوت است.

1 تا 2 هفته اول

موارد زیر شایع است:

• تورم و کبودی اطراف بینی و زیر چشم ها
• گرفتگی بینی و احساس انسداد
• خونریزی خفیف یا ترشح آغشته به خون در روزهای اول
• ناراحتی که معمولا با مسکن های تجویز شده قابل کنترل است

کمپرس سرد در اطراف بینی (نه مستقیما روی بینی) می‌تواند در روزهای اول به کاهش کبودی و تورم کمک کند. اغلب توصیه می‌شود هنگام خواب سر بالاتر قرار داده شود.

فعالیت ها و محدودیت های عملی

برای محافظت از بافت های در حال ترمیم، معمولا توصیه می‌شود:

• تا مدت زمانی که جراح تعیین می‌کند از ورزش سنگین و بلند کردن اجسام سنگین پرهیز شود
• از فین کردن خودداری شود و برای کاهش فشار، عطسه با دهان باز انجام شود
• از وارد شدن فشار به بینی پرهیز شود، از جمله دقت هنگام شستشو و لباس پوشیدن
• در صورت توصیه، برای مدتی از گذاشتن عینک روی پل بینی خودداری شود، به ویژه اگر گرافت گذاری یا کار روی پل بینی انجام شده باشد

ترمیم در بلندمدت

تورم طی هفته ها به تدریج کاهش می‌یابد، اما رسیدن به ظرافت و تعریف نهایی می‌تواند ماه ها زمان ببرد، به خصوص پس از رینوپلاستی ترمیمی و گرافت گذاری. ناهمگن بودن تورم در مراحل اولیه طبیعی است. نتیجه نهایی به تدریج و با نرم شدن و جا افتادن بافت ها ارزیابی می‌شود.

ویزیت های پیگیری برای پایش ترمیم، برداشتن اسپلینت یا بخیه ها در صورت نیاز، و رسیدگی زودهنگام به نگرانی ها اهمیت دارد.

خطرات، محدودیت ها و نکات مهم

هر جراحی با خطر همراه است و جراحی ترمیمی بینی به دلیل وجود اسکار و تغییرات آناتومیک می‌تواند پیچیده تر از عمل اول باشد. جراح درباره پروفایل خطر فردی شما توضیح می‌دهد، اما نکات کلیدی شامل موارد زیر است:

• خونریزی و کبودی
• عفونت، از جمله عفونت پایدار در صورت التهاب قابل توجه بافت ها
• اسکار (معمولا کم، اما در برخی افراد می‌تواند واضح تر باشد)
• تغییرات حس پوست، بی حسی یا حساسیت
• عدم تقارن یا ناهمواری ها با کاهش تورم
• نیاز به جراحی تکمیلی در صورت غیرقابل پیش بینی بودن ترمیم یا تمایل به اصلاح بیشتر
• تغییرات تنفسی که بسته به حمایت داخلی و روند ترمیم می‌تواند بهتر شود یا به ندرت بدتر شود
• خطرات بیهوشی مانند تهوع یا عوارض نادر

سیگار و نیکوتین خطر ترمیم نامطلوب و عفونت را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهند. قطع نیکوتین قبل و بعد از جراحی یکی از مهم ترین راه ها برای کاهش عوارض است.

آمادگی برای جراحی

دستورالعمل های شخصی سازی شده ارائه می‌شود، اما مراحل رایج آمادگی شامل موارد زیر است:

• ارائه فهرست کامل داروها و مکمل ها، از جمله داروهای بدون نسخه
• پرهیز از داروهایی که خطر خونریزی را افزایش می‌دهند در صورت توصیه جراح (برای مثال آسپیرین یا برخی داروهای ضدالتهاب)
• قطع سیگار و محصولات نیکوتینی پیش از جراحی
• رعایت دستورالعمل های ناشتا بودن پیش از بیهوشی
• برنامه ریزی برای مرخصی از کار و هماهنگ کردن کمک در منزل برای روزهای اول

مشاوره و حمایت مستمر

مراقبت ها توسط تیم تخصصی جراحی صورت و گردن ما هماهنگ می‌شود و تمرکز بر ایمنی، برنامه ریزی واقع بینانه و تداوم مراقبت است. از اولین مشاوره تا جراحی و پیگیری، راهنمایی روشن درباره آنچه باید انتظار داشت، نحوه مراقبت از بینی و زمان تماس با ما ارائه خواهد شد.

اگر به دلیل ناراحتی، عفونت یا نارضایتی از ظاهر به خارج کردن ایمپلنت فکر می‌کنید، مفیدترین گام بعدی ارزیابی توسط متخصص است. سپس می‌توان برنامه ای متناسب با شرایط شما تنظیم کرد، از جمله اینکه آیا خارج کردن به تنهایی مناسب است یا برای حفظ حمایت و رسیدن به نتیجه ای طبیعی و پایدار، بازسازی توصیه می‌شود.